Je bent intelligent genoeg om te weten waar je jezelf aanpast en jezelf zijn laat liggen. Waar je meer doet dan er van je gevraagd wordt, waar jij je invloed niet aanwent waar je die wel hebt, waar je kritiek hebt op jezelf terwijl anderen zeggen dat je het prima doet. Je bent succesvol maar precies dit gedrag knaagt aan je.

Dat hoofd van je: het heeft elke keer een logisch verhaal voor je gedrag. En ondertussen blijf je twijfelen aan jezelf, blijft jij je toch nog net wat aanpassen, voelt het belangrijke momenten dat je niet jezelf bent.

Je neemt je dan ook elke keer vóór: de volgende keer gebeurt het me niet. Maar helaas, voordat je het weet heb je het alweer gedaan. En op een rustig moment, trekken keer op keer je eigen kritische vragen aan je voorbij. Had ik niet beter? Als ik nou…? Was ik niet…?